ایا م   ا ربعینه     حسین  جان    حسین  جان

حرفای زینب اینه  حسین جان حسین جان

برگشتم از اسارت        آمده ام زیارت

خواهر برات بمیره       اومد عزا بگیره

روز یکه از کنارت         رفته بودم اسارت

روز خوشی ندیدم        می دونی چی کشیدم

هر جا که رفته بودم                     زخم زبون شنیدم

بگم برات برادر                          زخم دلم نمک خورد

از دست دشمنانت          خواهر تو کتک خورد

هم تازیانه خوردیم          هم خورده ایم سیلی

مانند روی مادر             رخسار ماست نیلی

مارا به شام بردند         در بزم عام بردند

یزید بی حیا بود            دستش چوب جفا بود

سرت طشت طلا بود          مردن من به جا بود

داداش دلم کبابه               ازغصۀ خرابه

وای از بنی امیه                 که جون داده رقیه

حالا پس از چهل روز         چهل روز جهان سوز

میخوام عزا بگیرم            ماتم سرا بگیرم

میخوام پیشت بمونم        برات روضه بخونم

این نالۀ ربابه                 دلم براش کبابه

اومد دنبال اصغر          گلی که گشته پرپر

===============

دوباره وقت غم و وقت عزاست

اربعین حضرت خون خداست

پیرهنای مشکی رو در نیارید

قافله هنوز تو راه کربلاست

چل روزه قافله سامون نداره

دیگه پای بچه ها جون نداره

چل روزه سر حسین رونیزه ها

غیر موهای پریشون نداره

کاروان گریه و اشک و عزا

اومدن تا همه با شور و نوا

مجلس زوضه بگیرند کنار

قبر خاکی شهید کربلا 

زخمیه پلکای گریه ی همه

بساط روضه خونی فراهمه

چادر فاطمه خیمه ی عزاست

معجر خاکی عمه پرچمه

یادی از مادر سادات می کنند

صبوری رو باز هم اثبات می کنند

کنار مزار یار تشنه لب

اشک و آه و گریه خیرات می کنند 

چشما بارونی اشک و شبنمه

صداها زخمی بغض و ماتمه

پشت خیمه ها رو می گرده یکی

یکی هم رفته کنار علقمه

دلا غرق غصه ای ناتمومه

یکی می گه قبر بابا کدومه

آروم آروم با خودش می گه رباب

دیگه زیر سایه رفتن حرومه 

زیر لب روضه ی لالا می خونند

نوحه با نوای ناله می خونند

نکنه جامونده تو خرابه که

همه دارن از سه ساله می خونند

اربعین وقف عزای زینبه

بیقرار گریه های زینبه

وقت روضه خوندن سر حسین

توی کربلا برای زینبه

داغ لاله می چکه از دل اشک

چیه جز خون جگر حاصل اشک

تاقیامت به یاد روز دهم

می شه خاک کربلا محفل اشک

==============


زمینه ونوحۀ اربعین

برادرببین خواهرت آمده                        

زشام بلا در برت آمده

برای زیارت ، رسیده کنار، برادر حسین

زظلم وستمهای این دشمنان                             

ببین قامت خواهرت را کمان

حسین شهیدم ، چه گویم چه دیدم ، برادر حسین

سرت را عدو کرده از تن جدا                

تنت پایمال سم اسبها

بمیرم برایت، شوم من فدایت ،برادر حسین

خیام وحریم تو غارت شده   

نصیبم پس از تو اسارت شده

سرت بر روی نی ، تو پیش ومن از پی ، برادر حسین

پس از تو به ما ناسزا گفته اند               

سخن های بس ناروا گفته اند

زخصم ستمگر ، به هر کوی ومعبر  ، برادر حسین

ستم دیده ام فوق حد وحساب                           

مرا برده دشمن به بزم شراب

از این قوم کافر  ، چه گویم من آخر ،  برادر حسین

پس از تو مرا ظالمانه زدند                    

به کعب نی وتازیانه زدند

زشلاق دشمن، سیه شد تن من  برادر حسین

مرا برده دشمن چو در شهر شام       

کشانیده مارا در آن بزم عام

چه کرد آن ستمگر ، به آل پیمبر ، برادر حسین

سرت بوده در بین طشت طلا                             

به بزم یزید آن لعین دغا

 تورادیده بودم ، چه غوغا نمودم برادر حسین

خودم دیده بودم یزید لعین    

چگونه زده بر لبت چوب کین

دگر قلب زینب ، زغم شد لبالب ، برادر حسین

خرابه شده مسکن وجای من                            

شده کنج ویرانه مأوای من

امان از ستمها ، که دیدم در آنجا ، برادر حسین

به کنج خرابه کنار سرت                       

نموده فدا جان خود دخترت

از آن ماه منظر ، مپرسی زخواهر ، برادر حسین

======================