از كوفه تا شمشیر عزراییل هایش

از كربلا تا شام با تفصیل هایش...

بعد از چهل روز از مسیر تلخ دیروز

امروز آمد دیدن فامیل هایش

خود را به روی قبرهای خاكی انداخت

بانوی مكه با همان تجلیل هایش

حال عجیبی داشت وقتی باز می گشت

بغض غریبی داشت در ترتیل هایش

با او چهل روز و چهل شب همسفر بود

كابوس هایی تلخ با تأویل هایش

آخر پذیرفت آن چه را باور نمی كرد

دل كند این جا زینب از هابیل هایش...

زن مانده بود و یك بیابان بی پناهی

زن مانده بود و داغ اسماعیل هایش

×××

بر گرفته از وبلاگ  شعر شاعر