ساقی عطشان حسین ابوالفضل

الا مــاه رجــب تابنــده مـاه دیگرت آمد

چـراغ دلفــروز تــا ابــد روشنگـرت آمد

در آغوش سحر خورشید گردون‌پرورت آمد

مه و مهر و فلک را کن نثارش، اخترت آمد

فروغ حسن غیب است اینکه امشب در فضا داری

تو در دامن علـی بـن جـواد بن رضا داری

زهی این گل که آغوش خداوند است گلزارش

سـلام الله دائــم بـر قـد و بـالا و رخسارش

کلاف جان به کف، صد یوسف مصری به بازارش

جواد ابن رضا چشم و دلت روشن به دیدارش

به مـرآت جمــال بـی‌مثالش ده ولی را بین

در این آیینه امشب هم‌ محمّد هم علی را بین

جمـالش از جمال کبریـا دارد حکایت‌ها

کمـالش از کمــال انبیــا دارد روایت‌ها

عیان در مصحف روی منیرش کل آیت‌ها

هدایت گشته در خط تولایش هدایت‌ها

حکایت از حـسن دارد جمال نازنین او

همانا نور مهدی می‌درخشد از جبین او

تعالی‌الله تعالی‌الله از این حسن خدادادی

که‌ بر هردل‌ دهد با یاد رویش یک ‌جهان شادی

حقیقت یافته در خط نورش خط آزادی

میان چارده هادی شده مشهور بر هادی

جهان غرق تجلایش زمان مهد تولایش

علی نام دل‌آرایش، محمّد محو سیمایش